Taki sobie liścik

Taki oto list otrzymałem od członka Spółdzielni Mieszkaniowej "Wspólny Dom" w Górze. Dołączył on również program Nadzwyczajnego Walnego i poprosił o publikację nadesłanych materiałów. A prośba każdego Czytelnika mojego bloga, którego nikt nie czyta, jest dla mnie rozkazem, który wypłniam drżąc z ekstazy.

Rozmowa ze spółdzielcą

- Niech Pan popatrzy jak troskliwy „Doktor”, ręce które leczą wybudował prywatną „autostradę” wiodącą aż pod same drzwi swojego przyjaciela i mentora. Widzisz pan, panie Kanalia, tam jest blok na Os. KW nr. 20. Jest tam klatka B, specjalnego przeznaczenia. Do tej klatki wcześniej żadnej ścieżki nie było. A teraz panie jest! Ale tam panie Kanalia, mieszka przyjaciel naszego „Doktora”, którego ręce leczą.

- A tam! Zaraz leczą!

- Pan mi nie wierzysz?! Popytaj pan!

- Kogo? Gdzie?

- A na cmentarzu na przykład.

- Ci co tam mieszkają raczej małomówni są.

- „Doktora” szczęście. Słuchaj pan dalej. Popatrz pan, to ścieżka wybrukowana, nowiusieńka, jak spod igły. 

Prawda panie Kanalia, że ścieżka była tam wcześniej, ale wykonana jedynie przez któregoś z mieszkańców na własną rękę, i tylko na szerokość dwóch płytek chodnikowych. Samoróbka panie była taka. A teraz wytrzeszcz pan gały na blok o nr 23. Tam była ścieżka betonowa do parkingu, szeroka panie na jakieś 2 m i jakieś 5 m długa. Co prawda i nie do samego parkingu ona była, ale była i się zmyła! Zostało się jakieś 3 m. Trochę została zdemolowana wzdłuż nowego chodnika podczas usadawiania nowych obrzeży i już jej nie odbudowano. Zasypano panie jedynie ziemią i tak się udeptała, w sposób naturalny. Ale panie Kanalia, jak popada deszcz robi się błoto. Ale panie, co tam blok 23 „Doktor, ręce które leczą” przyjaciół tam nie ma, to i ścieżka im niepotrzebna. Po co chamom ścieżka jak nie głosują na „Doktora”?

- Ale „Doktor, którego ręce leczą”, jak raczył pan wspomnieć, szyszką jest w waszej spółdzielni. Spółdzielcy go wybrali.

- Panie. Toż od połowy sierpnia tegoż roku cała Rada Nadzorcza tego nowotworu jest nielegalna.

- Panie! Toż to być nie może!

- Niby nie, ale tak jest. Wyimaginuj pan sobie, że jak były wybory do Rady Nadzorczej, to „Doktor, którego ręce leczą”, wykombinował sobie, że jeden z kandydatów do tego towarzystwa, który mu nie leżał, ma jakieś zadłużenie wobec spółdzielni. I pod tym kulawym, jak bezpański pies pretekstem, nie dopuścił go wyborów. Gość się wnerwił i buch ich do sądu. Sąd I instancji uznał, że „Doktor, którego ręce leczą” nie miał racji. No to „Doktor, którego ręce leczą” ciach i odwołał się do II instancji. A tam rach i ciach odwalili apelację „Doktora” i orzekli, że RN na nielegalu działa.

- Ciekawe. I co dalej?

- Panie Kanalia, będzie tak. Wybory ogłoszone. Nadzwyczajne walne ma być. W punkcie 5 wybór Rady Nadzorczej. Panie, ale nasi spółdzielcy w dupie najczęściej mają wybory. Przyjdzie może jeden spółdzielca na dziesięciu, i to swojaki „Doktora, którego ręce leczą”. A później panie, po wyborach, będą chodzić i marudzić. Kto ich wybrał? – pytać będą. No panie, pan wiesz, że zawsze wygrywają ci, którzy są obecni. Nieobecni z góry mają przerżnięte.

- Ale chyba w waszej spółdzielni źle się nie dzieje?

- Oj tam! Słuchaj pan. Na przykład córka tegoż samego przyjaciela od ścieżki, zdobyła cichcem etacik w biurze SM. Córcia księgowej cieszy się już podobnym etacikiem dobre kilka lat, myślę że jeszcze paru „krewniaków”, by się znalazło na ciepłych, popłatnych posadkach.

- Ależ drogi panie, ludzie muszą gdzieś pracować?

- Owszem, ale panie Kanalio, czemu akurat w spółdzielni?

- Bo mają pod ręką, jak pan sam twierdzi „Doktora, którego ręce leczą”. A wie pan, że na terenie naszego miasta krucho z opieką medyczną.

- O panie Kanalia! Pan masz łeb! O tym nie pomyślałem. Faktycznie jest tu rola w podstawowej opiece dla „Doktora, którego ręce leczą”. Ale panie, zważ pan, że w tym przypadku leczą tylko ręce. Po co nam reszta „Doktora”?

Basenowe "bordello"

A poniżej mają Państwo trzy zdjęcia obrazujące „bordello” na terenie chluby naszego miasta, jakim bez cienia wątpliwości, jest nasz basen. Zdjęcia są frapujące, wymowne i obiektywne. Żaden tam fotoshop, czy inne pierdoły zamazujące rzeczywistość. Tak dba o estetykę, ład i porządek chluby i dumy naszego miasta, dyrektor – radny – aktywista Ryszard Wawer.

A takie rury widoczne na zdjęciu, leżą sobie tam rok z „okładem”. To pozostałość po prawykonawcy basenu, który teraz sądzi się z naszą gminą o jakieś pieniądze. Piękni i grzecznie leżą sobie rury, stanowiąc wrośnięty już element pejzażu basenowego. Ten nowatorski element krajobrazu zawdzięczamy wysokiemu poczuciu estetyki reprezentowanemu przez dyrektora – radnego – aktywistę Ryszarda Wawera. Oczywiście, nie musicie Państwo podzielać „estetycznych” upodobań” dyrektora – radnego – aktywisty Ryszarda Wawera, ale musicie i powinniście docenić trud dyrektora, by takie „bordello” tolerować. Z drugiej strony, jak jest się członkiem żałosnej koalicji w powiecie, to trudno oczekiwać od dyrektora – radnego – aktywisty Ryszarda Wawera, elementarnej, pozytywistycznej pracy. Widać wyraźnie, że własne „ja” (w mojej ocenia drobniutkie) ogranicza myślenie. Nie przeszkadza to jednak pobierać dyrektorskiej gaży z Państwa podatków fundowanej. 

The end

Rozhulali się bez miary i intelektu zwolennicy obecnego starosty, czyli Wielce Czcigodnej Pomyłki Powiatu – Piotra Wołowicza. Na wieść o zarządzie komisarycznym dla powiatu cisi wielbiciele Czcigodnej Pomyłki w komentarzach na portalu „elki” leją łzy nad niesprawiedliwością wojewody, który z przyczyn „politycznych” (jakże by inaczej!) raczy zrobić nam tę przyjemność, że zdejmie z powiatu garb w postaci Wielce Czcigodnej Pomyłki Powiatu.

Rzecz jasna z polityką tak rozumianą obrońcy Wielce Czcigodnej Pomyłki Powiatu się stanowczo nie zgadzają. Pomijają przy tym fakt, że to na skutek polityki Wielce Czcigodna Pomyłka Powiatu została – na nasze wspólne nieszczęście – starostą. Przypomnę tylko, iż zdychająca obecnie formacja polityczna, która w nazwie ma przymiotnik „Obywatelska”, od roku 2016 współrządziła naszym powiatem.

Obrońcy Wielce Czcigodnej Pomyłki Powiatu, jakby o niechcenia, przechodzą nad porządkiem do faktu, że zdychająca platfusowa kompania, popierała byłą starościnę Beatę „Bukietową” Ponę i była z nieżyjącą już „SamąBronką” w koalicji. Wszak mój najdroższy przyjaciel, źródła radości oczu moich, istotny człowiek drugiego planu, intrygant wspaniały, czyli Marek „Bananowy Uśmiech” Biernacki był wówczas wiceprzewodniczącym Rady Powiatu.

Pamiętam jak ówczesny szef tego gremium – Władysław Stanisławski, zawsze przy glosowaniach, pieszczotliwie zwracał się do mojego drogiego „Banana” z najuprzejmiejszą prośbą o pomoc w policzeniu głosów.

„Marku” – słodkim głosem mówił przewodniczący Władysław Stanisławski – „proszę, pomóc mi policzyć głosy”.

Wiceprzewodniczący Marek „Bananowy Uśmiech” Biernacki kraśniał z radości, że matematyk z wykształcenia, tak ufa w jego umiejętność poprawnego zliczenia do astronomicznej wprost cyfry piętnaście. Pęczniał po tym wezwaniu w oczach, jakby był w dziewiątym miesiącu wiadomo czego, a za moment miał rodzić.

Trzeba też przyznać mojemu pupilowi, że gdy przyszło do zmiany na fotelu starosty, to radość źrenic moich, potrafiła się ustawić, to znaczy nastawić żagle na sprzyjające wiatry. Po obaleniu „Bukietowej” światłość oczu moich został wicestarostą. Nadawał się do tej roli wyjątkowo. Był przystojny.

Drugą, i ostatnią jego zaletą, było fakt, że w ciemno można było założyć, że w swoim gabinecie będzie nieobecny. W godzinach pracy przebywał zazwyczaj u ówczesnego wiceburmistrza. a obecnie Wielce Czcigodnej Pomyłki Powiatu, gdzie wspólnie kuli lepszą przyszłość naszego powiatu, z podkreśleniem szczególnej roli szpitala. W efekcie Wielce Czcigodna Pomyłka Powiatu została starostą a mieszkańcy powiatu bez szpitala.

O! przypomniało mi się, że „Bukietową” popierał też obecny wicestarosta Paweł Niedźwiedź, dla przyjaciół „Misiu”. Też przestał ja popierać, gdy w perspektywie z szeregowego radnego z uposażeniem 670 zł plus 150 za przewodnictwo komisji, został członkiem Zarządu Powiatu z wynagrodzeniem w kwocie 1250 zł. Wąsoski „Misiu”, gdy zostawał członkiem Zarządu Powiatu w 2010 r., prosił ówczesnego starostę Jana Kalinowskiego, by ten zwolnił go z obowiązku uczestniczenia w mszach lub innych uroczystościach z udziałem księży. Światopoglądowo „Misiowi” to nie pasowało. A teraz słyszę, że „Misiu” z Wąsosza rodem, w uroczystościach z udziałem wielebnych udział bierze. Aż mnie chęć bierze, by do lektury Apulejusza wrócić i „Metamorfozy albo złoty osioł” ponownie przeczytać. Oczywiście, nawet nasz „Misiu” ma prawo przeżyć swą „noc mediolańską.” Nie zmienia to jednak przeszłości.

Jeden z wpisów obciąża za stan finansów powiatu odszkodowanie za nieudolną budowę strażnicy. I ja się z tym zgadzam, i ja z tym nie polemizuję. Tylko przypominam, że gdy budowano strażnicę, to radnymi koalicyjnymi byli zarówno „Bananowy Uśmiech”, jak i zacny wąsoski „Misiu”. I mieli oni wpływ, a przynajmniej mogli go mieć, na to, co wówczas przy budowie strażnicy wyczyniano. Kto przyczynił do nagłośnienia nieprawidłowości przy budowie strażnicy? Nie „Misiu”, nie „Bananowy Uśmiech”, ale ja. A kto miał obowiązek nad tym czuwać? Kto brał diety i miał budowę strażnicy w dupie?!

A jak starosta Jan Kalinowski wezwał NIK, by ten skontrolował budowę strażnicy i wyciągając jedynie słuszny wniosek z wniosków zawartych w tymże protokole i zdymisjonował osobę za te nieprawidłowości odpowiedzialną, co się działo? Pierwszy przykłusował do starosty Jana Kalinowskiego nasz kochany „Banan” z żądaniem zaprzestania jakichkolwiek zmian kadrowych, bo zbliżają się wybory samorządowe, a zmiany mogą być źle odebrane. Dupa tam, że jest protokół, ustalono winnych! Bożek wyborów ważniejszy! Tak, ze jak się pisze o odszkodowaniu za strażnicę, to przyzwoitość nakazuje pamiętać o tym drobnym fakcie, że odwalająca obecnie kitę platfusowa partia w tę strażnicę jest również umoczona. Wszak była w koalicji z „SamąBronką”. Rzeczywiście, niepokalane poczęcie.

O rzekomych kredytach szpitala, jego zadłużeniu, braku perspektyw dla rozwoju i „milionach”, które rzekomo z tytułu jego „sprzedaży” wpłynęły na konto starostwa, to ja się zastanawiam czemu, w którymś z psychiatryków zwalniają pacjentów przed ostatecznym wyleczeniem? Dobrze jednak, że portal „elki” tekst mówiący o tych bzdurach umieścił na znamiennym, żółtym tle. Przez to wszystko jest jasne. Dziękuję „elko”!

Fajny jest też post, w którym anonimowy autor stwierdza, że Wielce Czcigodna Pomyłka Powiatu jest: „dobrym i uczciwym administratorem”. Tak, tak. Dobry z niego administrator. W roku szkolnym ok. 7.40 zawiezie własne dziecię do szkoły na Podwalu a starostwo pracuje od 7. Podrzuci uchwałę o zamknięciu aptek wbrew „Prawu farmaceutycznemu”. Tak, tak. Dobry z niego administrator. Przyklepie wybór dyrektora „Arkadii” z programem ściągniętym z internetu, czyli chamskim plagiatem. Tak, tak, dobry i uczciwy z niego administrator. Zablokować mojego bloga. Super sprawny administrator. Zachowywać drogi powiatowe w estetyce szwajcarskiego sera. Tak, tak, dobry i sprawny z niego administrator. Na czele Komisji Rewizyjnej postawić członka koalicji, by ten patrzył na ręce swoim. Tak, tak, uczciwy z niego administrator. Kupić sobie nowe mebelki do gabinetu. Tak, tak, bardzo sprawny administrator. „Sprzedać” szpital bez wpisywania długu na hipotekę. Bardzo sprawny i uczciwy administrator. Skazać setkę ludzi pracujących w szpitalu na niewiadomą. Tak, tak, dobry i jaki ludzki administrator. Obniżyć etaty kobietą pracującym w „Arkadii”, które mają dzieci na utrzymaniu a sobie i radnym w obliczu finansowej zapaści powiatu wynagrodzenie pozostawić bez zmian. Tak, tak, bardzo uczciwy administrator. A przy tym jaki mądry! A przenikliwy jaki! W języku polskim jeszcze na te określenia słów nie stworzono.

Czas kończyć. I tego posta i Wielce Czcigodną Pomyłkę Powiatu w roli starosty. Czas skończyć z koalicją bezmyślnych klakierów pozbawionych empatii dla mieszkańców tego powiatu. Czas skończyć z chorym powiatowym samorządem, którego rządząca koalicja kieruje się nie żywotnymi interesami swoich mieszkańców a dobrostanem garstki rządzących. Przez te sześć lat ich kichy stolcowe wystarczająco nabrzmiały. Trzeba ciąć.

Sieroctwo czy olewajstwo?

Na zdjęciu poniżej mają Państwo zaszczyt, wątpliwej urody zresztą, oglądać nieco zdefektowaną bramę wjazdową wiodącą do naszego nowego basenu miejskiego. Nie jest to dla mnie widok nowy, ale już raczej szarzyzna dnia codziennego. Taki widok można zaobserwować już od dłuższego czasu i jakoś nic nie wskazuje, by miał on zamiar ulec radykalnej zmianie, czyli dostąpić zaszczytu bycia naprawioną.

Naszym basenem zarządza Ośrodek Kultury Fizycznej, na którego czele stoi dyrektor Ryszard Wawer. Osobiście znam dyrektora i krótkowidzem nie jest, bo ta wada dawała mu jakieś alibi. Czemuż więc szanowny dyrektor OKF – u dopuszcza do trwania takiej sytuacji?

Trudno mi odpowiedzieć na to pytanie. Mogę się tylko poruszać w gąszczu domysłów. Być może znudziło mu się dyrektorowanie i stwarza pani burmistrz pretekst do wywalenia go z zajmowanego stanowiska na zbitą twarz?  Być może całkowicie pochłonięty jest pilnowaniem dyrektorskiego fotela? A może niska pensja zniechęca go do należytej troski o nasze samorządowe minie?

Ktoś może słusznie zauważyć, że dyrektor oprócz dyrektorowania OKF – owi jest jeszcze radnym powiatowym i nadmiar obowiązków nie pozwala mu na zajęcie się bramą? A ktoś inny może również dodać, że dyrektor Ryszard Wawer jest też członkiem Zarządu Powiatu, co czyni jego czas jeszcze cenniejszym, jego osobę jeszcze cenniejszą i w takiej sytuacji brama jest tylko żałosną duperelą, na której dyrektorowi – aktywiście żal czasu?

Tu muszę Państwu wyznać, że dyrektor – radny – aktywista Ryszard Wawer nie jest radnym, który udziela się podczas sesji Rady Powiatu. Jako stały obserwator sesji powiatowych stwierdzam, że jest na sesji, ale jakby go tam nie było. Owszem zabiera głos rozmawiając szeptem z moim i kobiet ulubieńcem, przeuroczym współwłaścicielem lombardu, moją ukochaną mordką „Bananem” (radnym Markiem Biernackim). Z tzw. „protokołów” z posiedzeń Zarządu Powiatu wynika niezbicie, bo w sposób udokumentowany, że dyrektor – radny – aktywista raczej głosu tam nie zabiera, ale dietę w wysokości ponad 1250 zł., nie podlegającą opodatkowaniu, pobiera.

Tak że nie znane są przyczyny oziębłości dyrektora – radnego – aktywisty wobec osieroconej bramy. Wiem natomiast, że serwery Powiatowego Urzędu Pracy mają jeszcze wolne miejsce na tego typu dyrektorskie sieroctwo.

I po bajzlu!

Naprawdę pięknie spisało się nam Nadleśnictwo Góra Śl. w kwestii przywrócenia w dotychczasowej „Oazie bajzlu” ładu, porządku i składu. Ręce same się składają do oklasków a pierś naszego najukochańszego nadleśniczego magistra i inżyniera Tomasza Multańskiego, z całą pewnością nabrzmiewa dumą niczym sutki rozochoconej niewiasty.

Ale cóż ja mogę w obliczu dumnie wypiętej piersi nadleśniczego?! Orderu wszak nie przypnę, bo mocy takiej nie mam. Ale pochwalić za ten czyn chcę i muszę. Brawo panie nadleśniczy! To się nazywa natychmiastowy i skuteczny odzew. Widać, że nasze Nadleśnictwo Góra Śl. ma gospodarza całą – mówiąc potocznie – „gębą”.

No cóż, szkoda tylko, że „gospodarz całą gębą” rzadko lustruje podległy sobie teren i wieści o różnych "bajzlowatych" sytuacjach czerpie z mojego bloga, którego przecież nikt nie czyta. Znacznie lepiej byłoby, gdyby szef naszych miejscowych lasów odwiedzał częściej swoje przeurocze gospodarstwo i własnymi oczętami rozkoszował się tym, czym przyszło mu rządzić. Wówczas z całą pewnością pozbawiony byłbym możliwości, której absolutnie proszę Państwa nie łączyć z przyjemnością, opisywania ewidentnych zaniedbań w naszym nadleśnictwie.

Ja wiem, że czasy, że czasy teraz niepewne, ale jak jest niekontrolowany „bajzel”, to różne jego efekty mogą być. Bywa tak, że są przykre, smutne i mogą cofnąć każdego człowieka w jego karierze zawodowej.

Aby zakończyć ten skromny pościk raz jeszcze szczerze dziękuję panu nadleśniczemu Tomaszowi Multańskiemu, za szybką reakcję. Pozwolę sobie również życzyć panu nadleśniczemu, by lasy nasze wolne były od patogenów. I Nadleśnictwo też. Żegnam najczulej tradycyjnym „Darz bór!”